12.5.08

O álbum de cromos da biblioteca

Hoxe comeza o xogo do álbum de cromos da biblioteca, dirixido ao alumnado de 1º e 2º da ESO. Temos anotados 53 alumnos e alumnas que a partir de hoxe comezarán a xuntar e a intercambiar os cromos -portadas de libros- que poderán pegar no álbum que lles demos seguindo as pistas que nel figuran. Hai tres xeitos de conseguir os sobres de cromos:

1. Participando nun xogo de preguntas que teremos todos os recreos na biblioteca.

2. Deixando unha recomendación dalgún libro no club de lectura virtual, ao que podedes acceder picando na ligazón que atoparedes no panel lateral deste blog.

3. Deixando unha recomendación de lectura na caixa que hai na biblioteca. No taboleiro atoparedes unhas fichas para facelo. Esas recomendacións poñerémolas logo no novo panel que hai á entrada da biblioteca.

Agardamos que este novo xogo sexa divertido e que vos permita coñecer mellor a biblioteca e compartir con todos as vosas lecturas favoritas.

8.5.08

Ven á semana fantástica... da biblioteca!

Logo de que a biblioteca recuperase o seu aspecto habitual e desaparecesen as obras e cables que nos inundaron este último mes, convidámosvos a achegarvos á nosa semana fantástica. Tanto no punto de lectura como na propia biblioteca tedes destacadas esta semana as novidades de literatura fantástica que fomos incorporando. Inclúense, entre outros, os tres títulos da triloxía de Fairy Oak, que algúns dos nosos alumnos e alumnas nos pediron.


23.4.08

JUAN GELMAN. SEGUNDA ENTREGA


“Pero hay recuerdos que no necesitan ser llamados y siempre están ahí y muestran su rostro sin descanso. Es el rostro de los seres amados que las dictaduras militares desaparecieron. Pesan en el interior de cada familiar, de cada amigo, de cada compañero de trabajo, alimentan preguntas incesantes: ¿cómo murieron? ¿Quiénes lo mataron? ¿Por qué? ¿Dónde están sus restos para recuperarlos y darles un lugar de homenaje y de memoria? ¿Dónde está la verdad, su verdad? La nuestra es la verdad del sufrimiento. La de los asesinos, la cobardía del silencio. Así prolongan la impunidad de sus crímenes y la convierten en impunidad dos veces.
[...]
Hay quienes vilipendian este esfuerzo de memoria. Dicen que no hay que remover el pasado, que no hay que tener ojos en la nuca, que hay que mirar hacia adelante y no encarnizarse en reabrir viejas heridas. Están perfectamente equivocados. Las heridas aún no están cerradas. Laten en el subsuelo de la sociedad como un cáncer sin sosiego. Su único tratamiento es la verdad. Y luego, la justicia. Sólo así es posible el olvido verdadero. La memoria es memoria si es presente y así como Don Quijote limpiaba sus armas, hay que limpiar el pasado para que entre en su pasado. Y sospecho que no pocos de quienes preconizan la destitución del pasado en general, en realidad quieren la destitución de su pasado en particular.”


Fragmento do discurso de Juan Gelman ao recibir o premio Cervantes.

21.4.08

JUAN GELMAN

O 23 de abril, Día do Libro, o poeta arxentino Juan Gelman (Buenos Aires, 1930) recollerá en Alcalá de Henares o premio Cervantes.

Nos seus primeiros libros aparecen xa os temas que van ser constantes na súa obra: o amor, a política e a vida cotiá. Durante a ditadura militar arxentina (1976-1983) foi perseguido e tivo que exiliarse. O seu fillo e a súa nora, embarazada de 8 meses, foron detidos e “desaparecidos”. A obra desta época reflicte a dor pola perda do fillo e de moitos amigos e compañeiros. É unha poesía que quere loitar contra o esquecemento.

“¿Qué hicieron de vos / hijo / dulce calor que alguna vez niñaba al mundo / padre de mi ternura / hijo que no acabó de vivir?”

Desde hai case 20 anos reside en México e vén de publicar Mundar, o seu último poemario.

Nunha entrevista, publicada por El País o 26 de xaneiro de 2008, Gelman di:
“El pasado forma parte de nosotros. [...] El mío ha sido un pasado muy marcado por ciertas tragedias, el exilio, la desaparición de mi hijo... que dejan una huella muy fuerte. Me interesa saber qué pasó. Indagarlo, no como nostalgia, sino como pregunta. No es una actitud pasiva, creo yo. Intento no quedarme en el pasado. Estoy viviendo hoy. Tal vez por eso haya en mis poemas tantas preguntas.”



Foto de Ale Palamidessi

Hai poemas de Gelman agardando por ti no Recanto da Poesía.

16.4.08

Dous premios e un poema

Parabéns para o IES de Sanxenxo que acaba de recibir o premio Irmandade do Libro á mellor campaña de fomento da lectura nun centro educativo, no que recibiron tamén dous accésit o CEIP Emilia pardo Bazán e o IES Álvaro Cunqueiro, de Vigo. No blog do IES de Sanxenxo podedes botarlle unha ollada ás súas actividades, entre elas as bases da IV edición do seu certame literario.

Parabéns tamén para Ángela García e Jénnifer Simoes, alumnas nosas de 2º de bacharelato, que gañaron os dous exemplares de La Tierra herida que sorteabamos entre o alumnado participante no xogo de preguntas sobre cambio climático que convocamos como complemento ao noso club de lectura. Esta tarde, ás 18:00h, teremos na biblioteca a sesión presencial na que, ademais de falar do libro de Miguel Delibes e Miguel Delibes de Castro, poderemos ver un pequeno documental sobre o cambio climático.

Deixámosvos por último o noso bocadiño de poesía desta semana:


ULISES


Os reis dos gregos convocáronme

a aventuras remotas. Sombras imprecisas

finxían ós meus ollos armas

de sonoroso bronce,

catálogos de naves,

gloriosos estandartes,

cabalos de madeira, incendios,

horrendos cíclopes, sereas

de portentoso canto,

praias ignotas e nausícaas.

Mais eu fíxenme o tolo.

Despedín con presentes

os pomposos arautos,

e non abandonei

a casa de Laertes,

nin durmín unha noite

fóra do leito de Penélope.

Darío Xohán Cabana, Cabalgada na brétema

6.4.08

O RECANTO DA POESÍA



LATITUD

No quiero más que estar sobre tu cuerpo
como lagarto al sol los días de tristeza.

Se disuelve en el aire el llanto roto,
el pie de las estatuas
recupera la hiedra
y tu mano me busca
por la piel de tu vientre
donde duermo extendido.


José Ángel Valente, Mandorla, 1982


Este texto do poeta ourensán José Ángel Valente agarda por vós no Recanto da Poesía.

2.4.08

Unha despedida e unha benvida

Acabamos de despedir a exposición do Día Mundial da Poesía Elas, poetas, que nos acompañou estes últimos días no punto de lectura. Tanto o expositor como os libros están de volta na biblioteca, igualmente ao voso dispor.

E, ao tempo que despedimos o expositor das poetas, dámoslle a benvida a un novo punto de referencia dos materiais da biblioteca: temos na sala de profesores un novo expositor no que imos ir ofrecendo unha selección de materiais de especial interese para o profesorado, nun esforzo por achegar os nosos materiais cada vez máis aos destinatarios.